هدیه

انتظار

تو اگر باز در من می آیی

حرف دل را بشنو...

حرف دلی که زیر خاکستر زمان نا پیداست....

من به اندازه تو دلتنگم...

دلتنگم از این غربت خویش

خوب نگاه کن ....سایه را می بینی....

سایه ای که در توست

انتظارت روزی باز می آید باز

و تو می خندی از ته دل باز از نو..

عاشق اگر باشی تو.....کل دنیا از توست

انتظار عشق...

می نشیند در تو

خاطره را بنگر...دل را ساده کن

غربت دستانت در همین تاریکی پیداست...

تو همان امیدی...تو همان بیدادی

انتظار سهم توست تا تو دریابی دل

بی پروا

صدای زمزمه لبهای خشکیده

صدای حرفهای جا مانده در دل

صدای تنهایی آخرین نفسهای عشق

صدای موج سنگین خشم

صدای ناله تن

همه و همه پیداست در من

حال ...

بی پروا می نویسم

خالی از شوق و شوری در جان

همه وجود در گیر بی نیازی شده است

همه ....همه ها دیگر در من نیست

گذشت تمام افسردگی دل

دلی که روزی عاشق بود....

دلی که روزی بیداد می کرد

دلی که دل بود...

حال بی دل شده از تن

بی روح شده از جان.....

می نویسم تا بخوانی تو

بخوانی تمام نگاهایم را که چه غریبانه رفتند

رفتند از سوی خیالم ...

باز اگر امدی در من...تو بخوان

بخوان تمام واژه هایم را باز

تا بیایم در تو

بنشینم در گوشه تنهایت

بنگرم در نگاهت ...

و بگویم که چقدر ...بی تابم

حال من بی تو

پر شده از نا امیدیهای شبانه یک پرستو

بی تو

تمام عاشقانه ها هیچند....

تمام واژه ها دروغند

بی تو

این نفس در نگرانی بسر می برد

سایه خیال پریدن را از ذهن پاک کرده

جای خالی تو

همه وجودم را گرفته

وجودم بی تو پوچ و بی معنی شده

تمام من بی تو درگیر هیچند....

حال من بی تو

شده سرگردانی همیشگی دل

خنده از عمق من پر گشیده...

حال من بی تو بی حال شده در زمان....

داره می باره بارون

توی این حال و هوا

توی این حس غریبانه دل

چقدر این بارون سرده بی تو

داره دل میگیره بدون تنهایی

کجایی...کجایی

همه بارونم..همه روحم

همه حس تنهایی من.....

داره بارون می باره

توی تمام آسمان خسته دل

توی صورت پژمرده من

داره....

دل فرو می ریزه

داره ....

تن می سوزه....

تمام رویای دیرینه من

در آرزوی همه دستان توست

همه شور نفسهایم ...

در تپش خیال توست

آنسوی رویای من..

همواره شکر دیدن توست

تو کجایی خواهش هایم می روی

و من چه غریبانه در تو گم می شوم

لحظه ...لحظه غربت نگاه توست

شور دیگر نیست در تمام دستانم

فلسفه عقل ...دیگر جایی ندارد

حس... چیز گمشده ایست در وجودم

و جان در بی نهایت خویش

به تپش هایی قلب می نگرد

آه

واژه گمشده دل شاید

و نفس بلند برای ادامه دادن.....

و دل

دیگر دلداری نمی کند...

روزگار من

همون روزگار دل شده

همون دلهره عاشقانه همیشگی

همون لحظه به تو اندیشیدن

همون خواستن دوباره تو

همون احساس همیشه

هر جا که باشم

این دلم هست

فقط برای تپیدن یاد تو

و چقدر هماهنگ است با چشمانم

تا یاد تو می آید

من بی اختیار می گریم

فقط برای حس تو

..............

هر کسی که آمد به سراغم

اینجا

تمام آرزوی خوبی را برایش میخواهم

و سال

در دگرگونی خویش

و تو را با تمام واژه هایت

می خوانم

سال جدیدتان

مبارک باشد.....

اینجا نفسها می آید برای شکر به تو

و تو چقدر صبورانه در چهره ام می نگری...

با زبان ساده

و با فریاد دل تو را شکر می گویم...

چقدر دل درگیر توست

نبض صدای پایت در من موج میزند

و گاه بی گاه تو را در آغوش می گیرم....

وای بر من

که تو را در جای جا می گذارم...

و چقدر خجلم که تو...

همواره در منی و با من...

شکرت ای خدا...

با تمام وجود ...با تمام دل

آسمان باران زده ات را دوست دارم...

برای تکرار بارانهایت....

و برای نور تو

و چقدر دلنشین است....

صدای زمزمه تو در گوش من....